IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 An Unexpected Friendship?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Mion Hirose

avatar

PROFIEL Vrouw
Leeftijd : 23
Woonplaats : De Ommelanden
Registratiedatum : 17-07-15
Aantal berichten : 113
Pokédollars 660
ID CARD
ID Card
Geslacht: Vrouw Vrouw
Licentie Houder: Ja (0 badges)
Pokémon in bezit:
BerichtOnderwerp: An Unexpected Friendship?   wo aug 05, 2015 10:18 pm

Na een rit van iets meer dan drie uur rijden was Mion eindelijk bijna aangekomen in Fuchsia City. De stad was al in zicht, maar het meisje kon wat haar betreft niet snel genoeg bij haar nicht arriveren. Om eerlijk te zijn was ze er eigenlijk vrij zeker van dat ze het niet zo lang vol zou houden. God, wat moest ze toch nodig naar de wc! Ze was thuis nog geweest, maar wellicht had ze toch een paar slokken water te veel gehad. Hoe het ook zij, Mion zat vrij ongemakkelijk achter het stuur, en juist op een moment als dit was er natuurlijk geen benzinepomp in zicht.

Op zich was ze er echt bijna. Bijna, maar net niet bijna genoeg om het nog vol te kunnen houden, vreesde ze. Dus nam ze bij een afslag een drastisch besluit: ze ging er hier af! Als ze het bord mocht geloven, dan was ze echt vlakbij de Ponyta Ranch. En dat wilde ze best geloven, als ze de vlammende paardjes in de wei mocht geloven. Ze was hier nog nooit geweest, maar ze besloot snel te parkeren en naar binnen te gaan. Ze zouden hier toch vast en zeker wel een toilet hebben?!

“Dank u wel,” glimlachte Mion niet veel later verontschuldigend naar een vriendelijke man van middelbare leeftijd. De man wuifde het meteen weg en zei dat het geen enkel probleem was. Meteen begon hij een heel gesprek over hoe mooi het weer was, hoe heerlijk zijn lunch was geweest en hoe mooi hij Mions auto vond. De positiviteit was bijna beangstigend, maar tegelijkertijd aanstekelijk, en het meisje glimlachte naar hem. Toen de man vroeg of ze naar Fuchsia ging, knikte ze, waarna ze vertelde dat ze van plan was (aka gedwongen werd) om haar Pokémon te trainen met haar nicht die daar woonde.
Zodra Mion had laten merken dat ze een Licentie Houder was, lichtten de ogen van de man helemaal op. Meteen volgde er een waterval aan vragen. Wat voor Pokémon had ze? Hoe lang had ze hem al? Hoe ging het trainen? Een beetje beschaamd antwoordde ze dat het temperament van Ami het nog wel een beetje lastig maakte om goed te trainen. Als ze aan de blauwe plekken op haar armen dacht, dan kon ze niet anders dan erkennen dat ze tot dusver best wel faalde als trainer. Waarom hadden ze haar niet gewoon een Caterpie kunnen toewijzen? Waarom had ze nou weer zo’n moeilijke Pokémon?  

“Er al aan gedacht om een nieuwe Pokémon aan te schaffen?”, vroeg de man toen plots, en Mion staarde hem even schaapachtig aan. Want, nou ja, nee – dat had ze dus niet. De man liet zich echter niet afleiden door haar blik en glimlachte. “Op deze ranch worden verschillende Pokémon gebreed. Zoals je misschien al wel had gezien ligt de nadruk op Ponyta’s en Rapidash, maar…-“ hij keek even inschattend naar Mion “-… we brengen zo nu en dan ook Growlithes groot! Is dat misschien niet wat voor jou?”
Hier moest Mion natuurlijk even over nadenken. In eerste instantie wilde ze het aanbod afslaan. Ze was nou eenmaal geen goede trainer, dus waarom zou ze het zichzelf dan moeilijk maken door twee Pokémon in huis te nemen. Maar die man leek het allemaal al helemaal voor zich te zien, want hij gebood Mion te blijven staan waar ze stond, en verdween toen naar achteren.
Niet veel later kwam hij terug en hield hij de deur open voor een hondachtige Pokémon van nog geen meter hoog. Mions hart smolt meteen. De blik van het beestje was vrolijk en nieuwsgierig, maar zodra de man het bevel gaf om te zitten, deed de Growlithe dat. “Dit is Rei,” stelde de man aan haar voor. “Een vrouwelijke Growlithe van ongeveer een jaar oud. Ze is dol op aandacht, maar ook echt heel lief. Een trouwer beestje zou je je niet kunnen wensen! Ze is van nature volgzaam en goed opgevoed. Ik kan me de laatste keer dat ze een bevel niet opvolgde niet eens meer herinneren!”
Mion vond het allemaal erg mooi klinken. Te mooi misschien wel. Ze keek echter naar de Growlithe, die rustig bleef zitten en vriendelijk terugstaarde. Toen Mion haar hand uitstak om de Pokémon te aaien maakte zij geen aanstalten om te grommen. Integendeel, Rei leek ontzettend te genieten van de aandacht, en toen ze geaaid werd maakte ze blije geluidjes.
“Hoe duur is ze?”, vroeg Mion, en ze had het vermoeden dat de man zich zojuist besefte dat hij dit gesprek gewonnen had. Zijn glimlach werd enkel breder, zeker toen hij zag hoe Mion en Rei met elkaar omgingen. “Tweehonderd,” antwoordde hij, wat natuurlijk best veel geld was, zeker voor iemand van haar leeftijd. Je zag de twijfel even over zijn gezicht glijden, maar na een blik naar buiten glimlachte hij alweer. Mion vroeg zich af waarom, maar zag toen haar eigen autootje staan. Die was op zich best duur geweest, dus op zich viel daaraan wel af te lezen dat ze meer geld te besteden had dan de gemiddelde persoon.
“Wil jij wel met me mee?”, vroeg ze fluisterend aan de Growlithe, die meteen enthousiast reageerde. Ze glimlachte, en knikte toen naar de man, die meteen een zak voer tevoorschijn haalde en allerlei papieren begon te printen met alle belangrijke informatie. Ook legde hij uit wat ze allemaal precies moest doen – hoeveel eten, hoeveel beweging, etc. – maar hij gaf aan alle vertrouwen in haar te hebben. Mion had haar portemonnee tevoorschijn gehaald en legde het geld in het daarvoor bestemde bakje. De man glimlachte en knikte. Als laatste overhandigde de man haar toen een Pokéball, en Mion glimlachte, terwijl ze hem aannam. Nog even aaide ze Rei, waarna ze haar liet terugkeren in de Pokéball. “Dank u wel,” glimlachte ze, maar de man bedankte haar. “Laat ons vooral weten hoe het met jullie gaat!”

Tien minuutjes later zat Mion weer in de auto, en ze voelde zich een beetje overdonderd. Ze had ineens een tweede Pokémon! Hoewel ze nu weer op weg zou moeten naar Fuchsia, voelde ze er eigenlijk even helemaal niets voor. Ze had geen zin in de mening van haar familie. Het was vast allemaal weer te duur (‘Op de Black Market is het veel goedkoper!’), of te kinderlijk (‘Het is net zo’n pluchen beest!’), of te zwak (‘Met die tandjes krijg je nog geen baby aan het janken!’), of wat dan ook. Of haar nicht zou de Pokémon van haar over willen nemen – dat kon ook nog. Nee, dat ging dus niet gebeuren. Rei was van haar!
Mion zat weer op de grote weg, maar besloot uiteindelijk om op een parkeerplaats halt te houden. Ze liet haar nicht even weten dat ze nog wat later kwam, en klom vervolgens haar auto uit. Ze zette hem op slot en installeerde zich op een bankje. Ze dronk wat water en stopte net haar flesje terug in haar tas, toen een andere auto ook de parkeerplaats opreed…


OOC: Oké, dit is een stuk meer random geworden dan de bedoeling was. XD

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ren Ryuu

avatar

PROFIEL Vrouw
Leeftijd : 24
Woonplaats : Le North
Registratiedatum : 21-06-14
Aantal berichten : 53
Pokédollars 700
ID CARD
ID Card
Geslacht: Man Man
Licentie Houder: Ja (0 badges)
Pokémon in bezit:
BerichtOnderwerp: Re: An Unexpected Friendship?   vr aug 07, 2015 9:03 am

Ren Ryuu



I'm not arrogant. I'm just better then you.

Ren's blik gleed van de weg naar de bijrijders stoel, waar nu twee Pokéballs lagen. Hij was best wel blij met zijn aankoop, Scyther was een goede Pokémon. Maar hij wist niet hoe handelbaar de Pokémon was. Ren trommelde met zijn vingers op het stuur. Hij was net over de brug gereden en reed nu over de ringweg van Fuchsia. Hij moest nog een dikke 100 km, dus misschien was een pauze inlassen geen slecht idee. De jongen verliet de ringweg en stuurde de auto naar de eerste parkeerplaats net buiten Fuchsia. Er was één iemand op de parkeerplaats, een jong meisje van ongeveer zijn leeftijd. Hij parkeerde de auto echter aan de anders kant van de parkeerplaats, waar hij de ruimte had. Ren pakte de twee Pokéballs van de bijrijders stoel en stapte uit.

De jongen nam een beetje afstand van zijn auto en opende beide Pokéballs. Technisch gezien was hij nu in overtreding, maar dat kon hem niet zoveel schelen. De Scyther verscheen en keer wantrouwig om zich heen. Ensio groette hem echter vrolijk, waarna hij de groene Pokémon in het oog kreeg. De Mareep, die een stuk kleiner was dan Mainio, liep nieuwsgierig op hem af. De Scyther bleef staan, maar was erg op zijn hoede. "Mainio," sprak Ren, waarop de Scyther hem met een schuin oog aankeek. "Dat is nu je naam. Dit is Ensio en ik ben Ren, je trainer." Mainio keek even bedenkelijk, maar leek toen te knikken, alsof hij het accepteerde. Ren streek even door zijn haren. Wauw, deze Pokémon was wel een stuk intelligenter dan Ensio.

Over Ensio gesproken. De Mareep leek nogal raar te doen. Hij keek van Ren naar Mainio en weer terug. Hij leek zich druk te maken over iets, drentelde heen en weer en toen.. De Pokémon begon fel op te lichten. Ren keek met grote ogen naar het schaapje, wiens gestalte groeide. Het licht verdween en voor hem stond een nu roze Pokémon op twee poten. "Evolutie," mompelde Ren, waarop hij grijnsde. "Mooi zo, Ensio! Dat zat er wel aan te komen, he?" De Flaafy blaatte opgewekt, waarna hij een schalkse blik op Mainio wierp. Ren keek even van de ene Pokémon naar de ander. Wat, serieus? Was zijn evolutie getriggerd door afgunst? Ren haalde even zijn schouders op. Ach, alles wat zijn Pokémon sterker maakte was prima!

OOC;; 0,0 interactie, sorry xD Maar evolutie, yay!

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mion Hirose

avatar

PROFIEL Vrouw
Leeftijd : 23
Woonplaats : De Ommelanden
Registratiedatum : 17-07-15
Aantal berichten : 113
Pokédollars 660
ID CARD
ID Card
Geslacht: Vrouw Vrouw
Licentie Houder: Ja (0 badges)
Pokémon in bezit:
BerichtOnderwerp: Re: An Unexpected Friendship?   vr aug 07, 2015 2:39 pm

De auto stopte aan de andere kant van de parkeerplaats. Een jongen van ongeveer haar leeftijd stapte uit, en aan zijn auto te zien had hij ook genoeg geld te besteden. Vanuit haar ooghoeken hield ze de jongen in de gaten, en enigszins verbaasd zag ze hoe hij twee Pokéballs tevoorschijn haalde en een Scyther en een Mareep verschenen. Hij praatte tegen de Pokémon en Mion voelde zich er eerlijk gezegd een beetje ongemakkelijk bij. Niet alleen was het niet toegestaan om hen zomaar, zonder reden, uit hun Pokéball te laten, maar ook vond ze Scyther best wel een beetje eng. Het leek zo’n onvriendelijke Pokémon.

Mion besloot dat het wellicht beter was om maar snel verder te rijden, en ze stond op om weer naar haar auto te lopen. Het was op zich geen grote auto, maar wel behoorlijk luxueus en zeker niet goedkoop. Ze was dol op de donkerpaarse kleur, en had haar auto daarom liefkozend ‘Druifje’ genoemd. Ondanks dat Druifje niet heel groot was, konden er wel vier mensen met haar mee rijden. Ook konden de voorste stoelen helemaal plat, waardoor Mion in principe ook prima in haar auto kon overnachten, mocht dat een keer nodig zijn. Het was in ieder geval een fijne auto, vond Mion.
Maar net toen het meisje Druifje van het slot wilde halen, besloot een van de Pokémon aan de andere kant van de parkeerplaats op te lichten. Een evolutie, realiseerde Mion zich, en dat was iets waar ze nog nooit eerder getuige van haar mogen zijn. Het was… mooi. Toch vond ze het idee dat je Pokémon geheel zou veranderen ook wel een beetje raar. Wat als de band tussen hen dan ineens veranderen zou?

Het was een beetje een impulsieve actie, maar Mion besloot op de jongen en zijn Pokémon af te stappen. “Gefeliciteerd met je Flaaffy,” glimlachte ze naar hem, toen ze op gepaste (en enigszins veilige) afstand bleef staan. Ze wist niet precies op welk level Mareep evolueerde, maar ze had het vermoeden dat de jongen hoe dan ook verder was in zijn training dan zij was met Ami. Ha! Voordat Ami zou evolueren in een Primeape moest er nog héél wat gebeuren! Maar ja, hoe lang zou dat wel niet duren? “Hoe lang hebben jullie al getraind samen?”, vroeg ze daarom. Misschien dat de jongen haar een indicatie kon geven?

OOC: *forceert interactie*

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ren Ryuu

avatar

PROFIEL Vrouw
Leeftijd : 24
Woonplaats : Le North
Registratiedatum : 21-06-14
Aantal berichten : 53
Pokédollars 700
ID CARD
ID Card
Geslacht: Man Man
Licentie Houder: Ja (0 badges)
Pokémon in bezit:
BerichtOnderwerp: Re: An Unexpected Friendship?   zo sep 06, 2015 7:30 pm

Ren Ryuu



I'm not arrogant. I'm just better then you.

“Gefeliciteerd met je Flaaffy.” Lichtelijk verbaasd keek Ren op en zag dat het meisje zijn kant opgekomen was. Ze was klein, had lang, bruin haar en droeg een bril. Ze leek wat kinderlijk, maar dat was ook wel weer leuk. Ren glimlachte haar warm toe. "Dankjewel. Ik wist dat het eraan zat te komen, maar het is toch wel bijzonder om het zo mee te maken." Ren keek weer even naar Ensio en Mainio. De Scyther leek vooral zijn omgeving in zich op te nemen, terwijl Ensio zijn eigen lichaam en het onderzoeken was. “Hoe lang hebben jullie al getraind samen?” vroeg het meisje, waarop Ren even nadacht. "Ik heb Ensio al bijna een jaar," zei hij wat verontschuldigend, terwijl hij met zijn hand door zijn haren streek, "maar ik heb het ontzettend druk gehad met mijn stage. Daarom had ik niet super veel tijd om hem te trainen. Mainio heb ik echt net gekocht in Viridian." Zijn blik gleed onderzoekend over het meisje. "Ben je ook een Licentiehouder?" vroeg hij vriendelijk. Ren voelde zich prima op het gemak bij het kleine meisje, dat hem waarschijnlijk groot en indrukwekkend vond, precies zoals hij het graag had. Jep, dit was Ren Ryuu in zijn element!

OOC;; Wauw, Ren is echt.. oppervlakkig xD

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mion Hirose

avatar

PROFIEL Vrouw
Leeftijd : 23
Woonplaats : De Ommelanden
Registratiedatum : 17-07-15
Aantal berichten : 113
Pokédollars 660
ID CARD
ID Card
Geslacht: Vrouw Vrouw
Licentie Houder: Ja (0 badges)
Pokémon in bezit:
BerichtOnderwerp: Re: An Unexpected Friendship?   zo sep 27, 2015 7:04 pm

De jongen bedankte haar en vertelde dat hij wist dat het eraan zat te komen, maar dat het desondanks bijzonder was om mee te maken. Mion glimlachte en knikte begrijpend. “Dat kan ik me voorstellen, zeker als het je eerste Pokémon betreft!” De jongen kwam aardig op haar over en Mion volgde zijn blik en bestudeerde zijn Pokémon met oprechte interesse. Ze had nooit eerder een Flaaffy gezien van zo dichtbij en een Scyther had ze sowieso nog nooit in het echt gezien, enkel van filmpjes en plaatjes. Ze moest toegeven dat dit toch een stuk indrukwekkender was.
“Dat is wel jammer,” antwoordde Mion, toen de jongen zei dat hij het erg druk had gehad met zijn stage en dus niet heel erg veel had kunnen trainen. “Het lijkt er echter op alsof je het desondanks niet slecht hebt gedaan. Ensio ziet er prachtig uit, of niet dan, Ensio?” Het laatste was duidelijk gericht aan de Pokémon zelf, naar wie ze nu breed glimlachte.

“Ik ben inderdaad een Licentie Houder,” glimlachte Mion vervolgens, terwijl ze zich weer op de jongen richtte, stiekem toch wel enigszins trots dat het haar uiteindelijk gelukt was. Ook was het een keer fijn dat iemand ervan uitging dat ze oud genoeg was om afgestudeerd te zijn. Maar eerlijk was eerlijk, ze stonden hier op een parkeerplaats, en waren geen andere mensen en er stond een auto. Het was dan toch vrij aannemelijk dat hij van haar was, en ze dus achttien jaar of ouder moest zijn, zelfs al zag ze er misschien niet zo uit. En dat betekende ook automatisch dat ze een Licentie Houder kon zijn.
Als de jongen geen jaren had hoeven doubleren, dan betekende het dat hij waarschijnlijk negentien jaar oud was. Jonger dan zij dus, wat wel een rare gedachte was. Hij zag er zo volwassen uit! “Ik ben dit jaar afgestudeerd,” vertelde ze, “dus ik ben nog niet zo lang aan het trainen. Mijn beginpokémon is een Mankey, die ik Ami heb genoemd. Ik heb echter ook net vandaag een nieuwe Pokémon aangeschaft: een Growlithe, genaamd Rei.” Ze was duidelijk enthousiast, en ze hoopte echt dat de Pokémon net zo lief was als ze had laten zien op de ranch. Wat Ami ervan zou vinden, daar was Mion wel een beetje bang voor. Ze wist niet eens of Ami haar überhaupt aardig vond, maar ze wilde de Mankey zeker niet het gevoel geven dat ze vervangen zou worden. Een eerste Pokémon was niet te vervangen, vond het meisje, hoe onhandelbaar ook. Het was alleen wel… lastig.

_________________
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud



PROFIEL
ID CARD
BerichtOnderwerp: Re: An Unexpected Friendship?   

Terug naar boven Go down
 

An Unexpected Friendship?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» ««The hobbit an unexpected journy»»
» «««the hobbit an unexpected journey»»»{RPG}
» Well this comes unexpected for us [Ryan&Zean]
» Friendship with Malona?

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Pokémon;; The Dark Days :: East Kanto :: Fuchsia City-